Rozwiązanie: Analiza czasu uszkodzeń

Należy wykorzystać ANALIZĘ PRZEŻYCIA. W rozdziale tym zamieszczono opis różnych procedur analitycznych, ogólnie stosowanych w przypadku uciętych lub nieuciętych danych czasu przeżycia/awaryjności.

Dane o czasach przeżycia charakteryzują się występowaniem tzw. obserwacji "uciętych", tzn. dotyczących osób lub obiektów, które "przeżyły" do końca czasu obserwacji, po czym nie mamy o nich dalszych informacji. Zamiast w całości wykluczyć takie obserwacje z analizy (i tym samym utracić pewną informację), techniki analizy przeżycia uwzględniają obserwacje "ucięte" i korzystają z nich przy testowaniu istotności statystycznej i dopasowywaniu modeli.

ANALIZA PRZEŻYCIA umożliwia opisanie rozkładu czasu awaryjności przez analizę tablic trwania życia lub metodę limitu iloczynowego Kaplana i Meiera. Do danych możemy dopasować różne rozkłady teoretyczne (Weibulla, Gompertza, wykładniczy, liniowego hazardu). Rozdział ten zawiera kilka testów służących do porównywania czasu awaryjności w dwóch lub więcej grupach lub próbach. Umożliwia to określenie zależności pomiędzy jednym lub wieloma predyktorami ciągłymi a obserwowanym czasem awaryjności. Dostępne są tutaj różne liniowe i nieliniowe modele regresji (regresja normalna i lognormalna, regresja wykładnicza, regresja proporcjonalnego hazardu).

Kluczowym aspektem jakości produktu jest jego niezawodność. Dostępne są również specjalistyczne techniki oceny jakościowej produktu i oceny "oczekiwanego czasu przeżycia" produktu. Metody zostały przedyskutowane w rozdziale Analiza Weibulla niezawodności/czasu uszkodzeń.